Ryszard był niebezpiecznym, agresywnym i bezwzględnym bandytą. Wraz z grupą jemu podobnych, napadał na ludzi. Zafascynowany wschodnimi sztukami walki, kochał bić. Jego życie toczyło się od wyroku do wyroku. Za kratami nie resocjalizował się, tylko doskonalił, jako bandyta.

Moje życie było pełne nałogów. Moja rodzina była rozbita, a ja żyłem w konkubinacie. W końcu stałem się osobą bezdomną i zamieszkałem w noclegowni dla osób bezdomnych w Krakowie. Życie jakie prowadziłem, było spustoszone i wyniszczone, niczym pole pożarte przez szarańczę.

Byłem skrajnym ateistą. Żyłem odrzuciwszy nawet pozory praworządności. Bo jeżeli nie ma Boga, nie ma też sądu, nieba, piekła, nie ma życia po śmierci. Jest tylko koniec. Taka filozofia życia doprowadziła mnie na dno człowieczeństwa. Nie miałem nadziei na zmianę. Próbowałem popełnić samobójstwo…